Ik lijk zo op jou maar hoe zou ik het zelf willen?
Dit lied van Jeroen van Merwijk drukt het zo mooi uit, die vraag.
Ik heb mijn moeders ogen
Ik heb mijn moeders kin
Ik sta net zo af te drogen
Ik schenk net zo koffie in
Ik heb mijn moeders haren
Ik heb mijn moeders blik
Haar neus en haar gebaren
Wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik

Ik ben voor een deel mijn moeder
Maar wat van mij ben ik

Ik heb mijn vaders handen
Ik heb mijn vaders stem
Zijn oren en zijn tanden
Ik heb zoveel van hem
Ik sta net zo brood te smeren
De boter net te dik
Ik kan net zo reageren
Maar wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik
Ik ben voor een deel mijn vader
Maar wat van mij ben ik

Ben ik een som van het verleden
Geschiedenis in elke gen
Doe ik wat al degenen deden
Waaruit ik voortgekomen ben
En als ik verander
Wat van wie komt er dan bij
Wat van mij is van een ander
En wat van mij van mij
In mijn ouders’ ouders
Zie ik mezelf terug

Ik heb mijn opa’s schouders
En mijn oma’s kromme rug

Maar wat van mij ben ik
Wat van mij ben ik
Wat van mij is van een ander
En wat van mij ben ik
Jeroen van Merwijk

Author Aurélie Hudig

More posts by Aurélie Hudig